ضمانت مهریه توسط پدر زوج: راهنمای کامل حقوقی (صفر تا صد)

پدر زوج تنها در صورتی مسئول پرداخت مهریه همسر فرزندش می شود که به صورت صریح و کتبی، معمولاً در سند ازدواج یا قراردادی مستقل، این مسئولیت را ضمانت کرده باشد. بدون وجود چنین تعهدی، پرداخت مهریه صرفاً بر عهده خود زوج است و پدر او هیچ تکلیف قانونی در این زمینه ندارد.

مهریه، این حق مالی مهم در زندگی زناشویی، همواره یکی از ارکان اصلی عقد نکاح در حقوق ایران بوده و اهمیت آن بر هیچ کس پوشیده نیست. گرچه اصل بر این است که پرداخت مهریه بر عهده خود زوج (مرد) است، اما در برخی شرایط خاص، شخص ثالثی مانند پدر زوج نیز ممکن است در قبال پرداخت مهریه مسئولیت پیدا کند. این موضوع که آیا پدر زوج به طور خودکار ضامن مهریه فرزندش است یا خیر، ابهامات زیادی را برای زوجین، خانواده ها و حتی فعالان حقوقی ایجاد کرده است. شناخت دقیق ابعاد حقوقی ضمانت مهریه توسط پدر زوج، از چگونگی ایجاد این تعهد تا نحوه مطالبه آن، برای تمامی افراد درگیر در این مسائل، از اهمیت بالایی برخوردار است. این راهنمای جامع به صورت دقیق و مستند، تمامی زوایای این موضوع حقوقی را از صفر تا صد تبیین می کند.

مفاهیم پایه مهریه و مسئولیت اصلی

مهریه چیست و مسئولیت پرداخت آن بر عهده کیست؟

مهریه یا صداق، مالی است که به هنگام عقد نکاح، بر اساس توافق طرفین، به ملکیت زن در می آید و می تواند به صورت عندالمطالبه (به محض تقاضای زن قابل پرداخت) یا عندالاستطاعه (در صورت توانایی مالی مرد) تعیین شود. از نظر حقوقی، به محض وقوع عقد، زن مالک مهریه می شود و می تواند هر زمان که بخواهد آن را مطالبه کند. مسئولیت اصلی پرداخت مهریه، طبق ماده ۱۰۸۲ قانون مدنی، بر عهده خود مرد (زوج) است. این یک تعهد شخصی است که زوج در قبال همسرش پذیرفته و هیچ شخص دیگری، حتی پدر یا مادر او، به صورت پیش فرض و بدون تعهد صریح، تکلیفی برای پرداخت مهریه عروس خود ندارند. بسیاری به اشتباه تصور می کنند که در صورت عدم توانایی زوج در پرداخت، این مسئولیت به پدر او منتقل می شود؛ در حالی که قانون چنین چیزی را پیش بینی نکرده است.

مفهوم حقوقی ضمانت و تعهد به پرداخت در قانون مدنی

در قانون مدنی ایران، ضمانت به معنای برعهده گرفتن دین دیگری است. طبق ماده ۶۸۴ قانون مدنی: «ضمانت عقدی است که به موجب آن یک نفر در مقابل طلبکار متعهد می شود که دین دیگری را بپردازد.» در این عقد، سه طرف وجود دارند: ضامن (شخصی که ضمانت می کند)، مضمون عنه (بدهکار اصلی) و مضمون له (طلبکار). با وقوع عقد ضمان به نحو صحیح، ذمه مضمون عنه (بدهکار اصلی) بری شده و تمامی مسئولیت پرداخت به ذمه ضامن منتقل می شود. به این نوع ضمان، ضمان ذمه به ذمه یا نقل ذمه گفته می شود.

در مقابل ضمان ذمه به ذمه، مفهوم دیگری به نام تعهد به پرداخت شخص ثالث یا ضم ذمه وجود دارد. در این حالت، تعهد شخص ثالث به تعهد بدهکار اصلی اضافه می شود و هر دو به صورت تضامنی مسئول پرداخت دین هستند. به این معنا که طلبکار می تواند برای وصول طلب خود، هم به بدهکار اصلی مراجعه کند و هم به شخص ثالث (تعهدکننده). تشخیص نوع تعهد پدر زوج از اهمیت بالایی برخوردار است؛ زیرا در ضمان ذمه به ذمه، طلبکار تنها می تواند از ضامن مطالبه کند، اما در ضم ذمه، حق مراجعه به هر دو را دارد و این برای زوجه امتیاز مهمی محسوب می شود. در مورد مهریه، معمولاً تعهد پدر زوج به شکل ضم ذمه است و او نیز در کنار زوج، مسئول پرداخت مهریه شناخته می شود.

شرایط و ارکان قانونی ضمانت مهریه توسط پدر زوج

ضمانت مهریه توسط پدر زوج، یک مسئولیت حقوقی مهم است که تنها در صورت وجود شرایط و ارکان قانونی مشخصی ایجاد می شود. این شرایط باید به دقت رعایت شوند تا تعهد پدر، اعتبار قانونی داشته باشد.

چه زمانی پدر زوج مسئول پرداخت مهریه می شود؟ (تنها راه قانونی)

پدر زوج تنها در یک حالت می تواند مسئول پرداخت مهریه عروس خود شود: زمانی که این مسئولیت را به صورت صریح و با رعایت تشریفات قانونی، پذیرفته باشد. این پذیرش نباید مبهم یا ضمنی باشد، بلکه باید به روشنی و با اراده کامل صورت گیرد.

وجود تعهد صریح و کتبی:

مهم ترین و اصلی ترین شرط برای ایجاد مسئولیت پدر زوج در قبال مهریه، وجود یک تعهد صریح و کتبی از جانب اوست. این تعهد می تواند به دو شکل عمده صورت پذیرد:

• درج در سند ازدواج (عقدنامه): رایج ترین و معتبرترین حالت، آن است که پدر زوج در زمان جاری شدن صیغه عقد و امضای سند ازدواج، پرداخت تمام یا قسمتی از مهریه یا ضمانت آن را به صورت کتبی در متن عقدنامه متعهد شود. عباراتی مانند «پدر زوج ضمانت پرداخت کل مهریه را بر عهده می گیرد» یا «پدر زوج متعهد به پرداخت تعداد … سکه بهار آزادی از مهریه زوجه می باشد»، باید به وضوح در سند قید شده و به امضای پدر زوج برسد. اهمیت امضای پدر در این بخش از سند، اعتبار حقوقی به تعهد او می بخشد.
• قرارداد مستقل ضمانت (خارج از عقدنامه): علاوه بر عقدنامه، امکان دارد پدر زوج طی یک قرارداد جداگانه و مستقل از عقدنامه، مسئولیت پرداخت مهریه فرزندش را بر عهده بگیرد. این قرارداد می تواند به صورت رسمی (در دفاتر اسناد رسمی) یا عادی (با امضای طرفین و شهود) تنظیم شود. برای اعتبار این قرارداد، باید تمامی شرایط عمومی صحت قراردادها (قصد و رضا، اهلیت طرفین، موضوع معین، جهت مشروع) رعایت شود.
  نکته مهم: ضمانت شفاهی، هرچند از نظر شرعی ممکن است معتبر باشد، اما در مراجع قضایی به دلیل مشکلات اثبات، ارزش حقوقی بسیار پایینی دارد و توصیه اکید این است که هرگونه تعهد ضمانت، حتماً به صورت کتبی باشد.

اهلیت قانونی ضامن (پدر زوج):

برای اینکه ضمانت پدر زوج اعتبار حقوقی داشته باشد، او باید دارای اهلیت قانونی برای انجام معامله باشد. این به معنای آن است که در زمان امضای تعهد یا قرارداد ضمانت، باید بالغ، عاقل و رشید باشد. به بیان دیگر، نباید صغیر، مجنون، یا سفیه باشد؛ چرا که این افراد فاقد اهلیت قانونی برای تصرف در اموال خود هستند و تعهدات آن ها باطل محسوب می شود.

قصد و رضای ضامن:

تعهد پدر زوج باید با قصد و رضای کامل او صورت گرفته باشد. هرگونه اکراه (اجبار غیرقانونی)، اشتباه (سوءتفاهم در مورد ماهیت یا موضوع تعهد) یا تدلیس (فریب و اغفال) که منجر به امضای تعهد شود، می تواند موجب ابطال یا عدم نفوذ ضمانت نامه گردد. بنابراین، پدر زوج باید با آگاهی کامل از ماهیت تعهد و بدون هیچ گونه فشار یا فریب، این مسئولیت را بپذیرد.

مسئولیت های حقوقی پدر زوج (ضامن) و چگونگی مطالبه

پس از ایجاد تعهد ضمانت توسط پدر زوج، او مسئولیت های حقوقی خاصی پیدا می کند که زوجه می تواند بر اساس آن، مهریه خود را مطالبه کند. شناخت این مسئولیت ها و مراحل قانونی مطالبه، برای زوجه و ضامن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

میزان و نوع مسئولیت پدر زوج در صورت ضمانت:

مسئولیت تضامنی ضامن با زوج (ماده ۶۹۸ قانون مدنی):

اگر تعهد پدر زوج به شکل ضم ذمه باشد، به این معنی که او نیز در کنار فرزندش مسئول پرداخت مهریه شده است (و این رایج ترین حالت در عمل است)، مسئولیت او با زوج تضامنی خواهد بود. ماده ۶۹۸ قانون مدنی مقرر می دارد: «بعد از اینکه دین در ذمه مضمون عنه مستقر شد، ضامن نمی تواند به عنوان اینکه مضمون عنه مدیون نبوده است مطالبه کند.» این بدان معناست که زوجه (طلبکار) می تواند همزمان یا به صورت مجزا برای مطالبه مهریه، هم علیه شوهر و هم علیه پدرشوهر (ضامن) اقدام کند. این نوع مسئولیت، امتیاز بزرگی برای زوجه محسوب می شود؛ زیرا در صورت عدم توانایی یکی از بدهکاران، می تواند به دیگری مراجعه کرده و حق خود را وصول کند.

حق رجوع ضامن به زوج پس از پرداخت مهریه:

در صورتی که پدر زوج به عنوان ضامن، مهریه را به زوجه پرداخت کند، این پرداخت به معنای پایان یافتن مسئولیت او نیست. طبق قانون، ضامن پس از پرداخت دین، حق دارد آنچه را که پرداخته است، از مضمون عنه اصلی (فرزندش، یعنی زوج) مطالبه و وصول کند. این حق رجوع به زوج، مکانیزمی است برای بازگرداندن تعادل مالی به ضامن، تا او نیز متحمل ضرر نگردد.

وضعیت مهریه عندالاستطاعه در صورت ضمانت پدر:

در مورد مهریه عندالاستطاعه که پرداخت آن منوط به توانایی مالی زوج است، این سوال مطرح می شود که در صورت ضمانت پدر، آیا توان مالی پدر ملاک است یا همچنان توان مالی زوج؟ در اینجا، اگر پدر ضمانت مطلق و بدون قید و شرط کرده باشد، به نظر می رسد توان مالی خود ضامن (پدر) ملاک قرار می گیرد و او نمی تواند عدم توانایی مالی زوج را بهانه عدم پرداخت کند. البته، ضامن نیز می تواند مانند زوج، در صورت عدم توانایی مالی برای پرداخت یکجای مهریه، دادخواست اعسار (ناتوانی از پرداخت بدهی) را به دادگاه تقدیم کرده و تقاضای تقسیط مهریه را بنماید. اثبات اعسار ضامن نیز مستلزم ارائه مدارک و شواهد کافی به دادگاه است.

اصل بر این است که پدر زوج هیچ تکلیف قانونی به پرداخت مهریه عروس خود ندارد، مگر اینکه به صورت صریح و کتبی، این مسئولیت را ضمانت کرده باشد.

مراحل قانونی مطالبه مهریه از پدر زوج (ضامن):

مطالبه مهریه از پدر زوج که ضامن شده است، مانند مطالبه مهریه از خود زوج، فرآیندی حقوقی دارد که می تواند از طریق اجرای ثبت یا دادگاه خانواده انجام شود.

اقدام از طریق اداره اجرای ثبت اسناد رسمی:

این روش سریع تر و کم هزینه تر از اقدام قضایی است، اما تنها در صورتی امکان پذیر است که سند ازدواج رسمی باشد و یا تعهد ضمانت پدر نیز به صورت رسمی (مثلاً در دفتر اسناد رسمی) تنظیم شده باشد.
روند اجرایی به شرح زیر است:

1. مراجعه به دفترخانه: زوجه با در دست داشتن سند ازدواج و مدارک هویتی خود، به دفترخانه محل جاری شدن عقد یا دفترخانه کفیل آن مراجعه می کند.
2. تکمیل فرم اجراییه: در دفترخانه، فرم درخواست صدور اجراییه برای مهریه را تکمیل می کند و نام پدر زوج را نیز به عنوان ضامن در آن قید می کند.
3. ارسال به اداره ثبت: دفترخانه درخواست را به اداره اجرای ثبت اسناد رسمی ارسال می کند.
4. استعلام و توقیف اموال: اداره ثبت، استعلامات لازم را از مراجع مربوطه (مانند اداره راهور برای خودرو، اداره ثبت برای ملک و …) به عمل آورده و در صورت شناسایی اموال به نام ضامن، آن را به نفع مهریه توقیف می کند.
5. مزایده: در صورت عدم پرداخت مهریه، اموال توقیف شده به مزایده گذاشته می شود و از محل فروش آن، مهریه زن پرداخت می گردد.

مزایا: سرعت بالاتر، عدم نیاز به تشکیل پرونده قضایی و دادرسی طولانی، هزینه کمتر در مراحل اولیه.
معایب: فقط برای اسناد رسمی قابل استفاده است و در صورت عدم شناسایی اموال، زن ناچار به مراجعه به دادگاه خواهد بود.

اقدام از طریق دادگاه خانواده:

این روش برای مواردی که سند ازدواج یا ضمانت نامه عادی است، یا در اداره ثبت اموالی از ضامن شناسایی نشده، یا نیاز به اثبات پیچیده تر تعهد وجود دارد، مناسب است.
مراحل آن به این صورت است:

1. ایجاد حساب کاربری ثنا: زوجه ابتدا باید در سامانه ثنا ثبت نام و احراز هویت کند.
2. مراجعه به دفاتر خدمات قضایی: با در دست داشتن مدارک هویتی، سند ازدواج و هرگونه سند اثبات کننده ضمانت (عادی یا رسمی)، به یکی از دفاتر خدمات الکترونیک قضایی مراجعه می کند.
3. تنظیم و ثبت دادخواست: دادخواست مطالبه مهریه را علیه زوج و ضامن (پدر زوج) به صورت همزمان تنظیم و ثبت می کند. قید هر دو به عنوان خوانده، از مزایای مسئولیت تضامنی است.
4. ارجاع به شعبه و جلسات دادرسی: دادخواست به یکی از شعب دادگاه خانواده ارجاع شده و جلسات رسیدگی برگزار می شود. در این جلسات، زوجه باید وجود تعهد ضمانت را اثبات کند.
5. صدور حکم و اجرای آن: پس از بررسی های لازم، دادگاه حکم مقتضی را صادر می کند. در صورت محکومیت ضامن، او مکلف به پرداخت مهریه خواهد بود. پس از قطعیت حکم، اجراییه صادر و از طریق واحد اجرای احکام دادگستری، اموال ضامن شناسایی و توقیف می شود.

مزایا: امکان اثبات ضمانت شفاهی (با شهود یا قرائن) یا عادی، امکان رسیدگی به ادعای اعسار ضامن، جامعیت بیشتر در رسیدگی به کلیه جوانب پرونده.
معایب: طولانی تر بودن فرآیند، هزینه های دادرسی بیشتر.

تفاوت ها و انتخاب بهترین روش:

انتخاب بین روش ثبتی و قضایی بستگی به شرایط خاص هر پرونده دارد. جدول زیر می تواند راهنمایی برای این انتخاب باشد:

ویژگی	روش اجرای ثبت	روش دادگاه خانواده
نوع سند ضمانت	فقط سند رسمی	سند رسمی، عادی، شفاهی (با اثبات)
سرعت فرآیند	معمولاً سریع تر	معمولاً طولانی تر
هزینه	مراحل اولیه کمتر	مراحل دادرسی بیشتر
امکان اعسار	بعد از توقیف، باید به دادگاه مراجعه کرد	قابل رسیدگی همزمان با دعوای اصلی
پیچیدگی اثبات	نیاز به اثبات کمتر (بر اساس سند رسمی)	نیاز به اثبات بیشتر (به ویژه در اسناد عادی یا شفاهی)

در صورتی که سند ازدواج یا ضمانت نامه رسمی باشد و از وجود اموال به نام ضامن اطمینان دارید، شروع از طریق اجرای ثبت توصیه می شود. اما اگر سند عادی است یا نیاز به اثبات بیشتری دارید، یا می خواهید همزمان به موضوع اعسار رسیدگی شود، دادگاه خانواده گزینه مناسب تری است. در هر صورت، مشاوره با وکیل متخصص پیش از هر اقدامی، ضروری است.

نکات کلیدی در مورد ضمانت مهریه

در فرآیند ضمانت مهریه و مطالبه آن، نکات و پرسش های متعددی ممکن است مطرح شود که درک آن ها برای طرفین ضروری است.

فوت زوج و تاثیر آن بر مسئولیت پدر (ضامن):

یکی از دغدغه های مهم، وضعیت مهریه پس از فوت زوج است. اگر پدر زوج پیش از فوت فرزندش، ضمانت مهریه را پذیرفته باشد، با فوت زوج، مسئولیت او به عنوان ضامن از بین نمی رود. به عبارت دیگر، ضمانت یک تعهد مستقل است و فوت مضمون عنه (بدهکار اصلی) تأثیری بر اعتبار آن ندارد. بنابراین، زوجه همچنان می تواند مهریه خود را از پدر زوج که ضامن شده است، مطالبه کند. این موضوع با مطالبه مهریه از ترکه (ارث) زوج متوفی متفاوت است؛ در آن حالت، مهریه از اموال باقی مانده از متوفی پرداخت می شود، اما در اینجا، ضمانت پدر یک دین مستقل بر عهده اوست.

آیا مطالبه مهریه از ضامن منوط به طلاق یا عدم پرداخت توسط زوج است؟

مطالبه مهریه از ضامن، لزوماً منوط به طلاق زوجین یا حتی اثبات عدم پرداخت توسط زوج نیست. همانطور که پیشتر اشاره شد، با توجه به مسئولیت تضامنی، زوجه می تواند پس از جاری شدن عقد (و مالکیت بر مهریه)، هر زمان که بخواهد، برای مطالبه مهریه همزمان از زوج و ضامن، یا به صورت مجزا از هر یک، اقدام کند. به عنوان مثال، حتی در دوران زندگی مشترک و بدون اینکه طلاقی اتفاق افتاده باشد، زوجه حق دارد مهریه خود را از ضامن مطالبه کند.

امکان ضمانت مهریه توسط مادر زوج یا اشخاص دیگر:

ضمانت مهریه منحصر به پدر زوج نیست و مادر زوج یا هر شخص ثالث دیگری (مانند برادر زوج، عمو، دایی و…) نیز می توانند با رعایت همان شرایط و ارکان قانونی (تعهد صریح و کتبی، اهلیت و قصد و رضا)، پرداخت مهریه را ضمانت کنند. از نظر قانونی، هیچ تفاوتی بین پدر، مادر یا سایر اشخاص ثالث در پذیرش مسئولیت ضمانت مهریه وجود ندارد؛ تنها شرط آن، وجود یک تعهد معتبر و قانونی است.

پیامدهای عدم پرداخت مهریه توسط ضامن:

در صورت عدم پرداخت مهریه توسط ضامن پس از صدور حکم قطعی دادگاه یا اجراییه ثبتی، همانند زوج، اموال ضامن قابل توقیف خواهد بود. توقیف اموال می تواند شامل حساب های بانکی، حقوق، اتومبیل، ملک و سایر دارایی های منقول و غیرمنقول باشد. در صورتی که ضامن ادعای اعسار کند و نتواند آن را به اثبات برساند یا از پرداخت اقساط مهریه (در صورت تقسیط) خودداری کند، ممکن است طبق قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی، برای مدتی بازداشت شود تا مهریه را پرداخت نماید.

ادعای عدم آگاهی ضامن از مفاد ضمانت

ممکن است پدر زوج در مرحله مطالبه، ادعا کند که از مفاد ضمانت یا مسئولیت حقوقی خود آگاه نبوده است. در این شرایط، اثبات عدم آگاهی و فریب خوردگی یا اشتباه در ماهیت قرارداد، بر عهده خود ضامن است. دادگاه با بررسی شواهد و مدارک، از جمله متن سند، نحوه امضا و حضور او در زمان عقد، تصمیم گیری خواهد کرد. صرف ادعای ناآگاهی بدون وجود دلیل کافی، معمولاً منجر به ابطال تعهد نخواهد شد. اینجاست که اهمیت صراحت در متن و شفافیت در زمان امضای سند ضمانت بیش از پیش نمایان می شود.

امکان محدود کردن مبلغ ضمانت یا تعیین شرایط خاص

بله، امکان محدود کردن مبلغ ضمانت یا تعیین شرایط خاص برای آن کاملاً وجود دارد. پدر زوج می تواند هنگام ضمانت، قید کند که تنها بخشی از مهریه (مثلاً تا سقف معینی از سکه یا مبلغ ریالی) را ضمانت می کند، یا پرداخت آن را منوط به وقوع شرایط خاصی (مانند عدم توانایی مطلق زوج در پرداخت) نماید. این شرایط باید به صورت صریح و واضح در متن سند ضمانت یا عقدنامه قید شده و مورد توافق طرفین قرار گیرد. در غیر این صورت، اصل بر ضمانت مطلق و کامل است.

مدت زمان پرداخت مهریه توسط ضامن پس از مطالبه

مدت زمان پرداخت مهریه توسط ضامن، پس از مطالبه قانونی و صدور حکم قطعی، بستگی به شرایط پرونده دارد. اگر اموال ضامن به سرعت شناسایی و توقیف شود، فرآیند وصول سریع تر خواهد بود. اما اگر ضامن دادخواست اعسار دهد، دادگاه به آن رسیدگی می کند و در صورت اثبات اعسار، حکم به تقسیط مهریه صادر می شود که پرداخت آن طی مدت زمان طولانی تری صورت می گیرد. به طور کلی، پس از ابلاغ اجراییه و در صورت عدم پرداخت داوطلبانه، مراحل توقیف اموال و مزایده آن ها می تواند چندین ماه به طول بینجامد.

نقش وکیل متخصص خانواده در فرآیند مطالبه مهریه از ضامن

با توجه به پیچیدگی های حقوقی و مراحل قانونی مطالبه مهریه از ضامن، بهره مندی از خدمات یک وکیل متخصص خانواده می تواند بسیار راهگشا باشد. وکیل می تواند در تنظیم صحیح دادخواست، ارائه مدارک لازم، دفاع از حقوق موکل در دادگاه، پیگیری مراحل اجرایی ثبت یا دادگستری و همچنین مشاوره در مورد بهترین روش اقدام، نقش کلیدی ایفا کند. حضور وکیل، نه تنها روند را تسریع می بخشد، بلکه احتمال موفقیت در وصول مهریه را نیز به شکل چشمگیری افزایش می دهد.

در صورت ضمانت، زوجه می تواند مهریه خود را همزمان از زوج و پدر زوج مطالبه کند و فوت زوج، تأثیری بر مسئولیت ضامن ندارد.

نتیجه گیری

ضمانت مهریه توسط پدر زوج، یک مسئولیت حقوقی مهم و دارای ابعاد فنی است که در صورت وجود تعهد صریح و کتبی، پدر را در کنار فرزندش، مسئول پرداخت مهریه عروس می کند. آگاهی از مفاهیم پایه ای مانند تفاوت ضمانت ذمه به ذمه و ضم ذمه، شرایط صحت ضمانت از جمله اهلیت و قصد و رضا، و همچنین شناخت مسئولیت های تضامنی و حق رجوع ضامن به زوج، برای تمامی افراد درگیر ضروری است. فرآیند مطالبه مهریه از ضامن می تواند از طریق اجرای ثبت (برای اسناد رسمی) یا دادگاه خانواده (برای اسناد عادی یا اثبات های پیچیده تر) انجام شود که هر یک مزایا و معایب خاص خود را دارند. با توجه به نکات کلیدی مانند عدم از بین رفتن ضمانت با فوت زوج، عدم نیاز به طلاق برای مطالبه، و امکان ضمانت توسط سایر اشخاص، توصیه می شود پیش از هرگونه اقدام یا پذیرش تعهد، حتماً با یک وکیل متخصص خانواده مشورت شود. این آگاهی حقوقی، می تواند از بروز بسیاری از مشکلات و ابهامات آتی جلوگیری کرده و حقوق طرفین را تضمین نماید.