تعداد مهریه تصویب شده: راهنمای کامل قوانین، ابهامات و آخرین تغییرات (۱۴۰۴)

در حال حاضر، هیچ قانون جدیدی مبنی بر تصویب مهریه ۱۴ سکه نهایی نشده است. مهریه تعیین شده در عقدنامه معتبر است و سقف ضمانت اجرایی کیفری برای عدم پرداخت مهریه همچنان ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی است. مفهوم مهریه در فرهنگ و حقوق ایران از اهمیت بسزایی برخوردار است و به عنوان یک حق مالی برای زن در عقد نکاح شناخته می شود. با این حال، در سال های اخیر، اخبار ضد و نقیض و طرح های پیشنهادی متعدد، به ویژه پیرامون «قانون جدید مهریه ۱۴ سکه»، ابهامات زیادی را در خصوص «تعداد مهریه تصویب شده» در ذهن عموم جامعه ایجاد کرده است. این سردرگمی ها، از زوجین در آستانه ازدواج گرفته تا زنانی که قصد مطالبه مهریه دارند و مردانی که درگیر پرداخت آن هستند، همه را با پرسش های بی شمار مواجه ساخته است.

هدف از این مقاله، ارائه یک راهنمای جامع و دقیق بر اساس قوانین و مقررات رسمی کشور در سال ۱۴۰۴ است تا به این ابهامات پاسخ داده شود. ما در این مطلب، به صورت فنی و مرحله به مرحله، به بررسی مفاهیم کلیدی مهریه، تفاوت میان مهریه تعیین شده در عقدنامه، سقف ضمانت اجرایی کیفری (۱۱۰ سکه) و وضعیت طرح های پیشنهادی مانند ۱۴ سکه خواهیم پرداخت. همچنین، نحوه مطالبه و پرداخت مهریه، مباحث مربوط به اعسار و تقسیط، و آخرین تغییرات مربوط به مالیات مهریه به تفصیل شرح داده خواهد شد تا مخاطبان با آگاهی کامل از حقوق و تکالیف خود، تصمیم گیری کنند.

مفهوم «تعداد مهریه تصویب شده» در نظام حقوقی ایران

مفهوم مهریه در نظام حقوقی ایران، اغلب با برداشت های متفاوتی در جامعه همراه است. بسیاری از افراد تصور می کنند که قانون سقف مشخصی را برای مهریه تعیین کرده است و فراتر از آن باطل یا غیرقابل مطالبه است. اما این باور، نیازمند شفاف سازی دقیق حقوقی است. مهریه در اصل، مالی است که به موجب عقد ازدواج، مرد متعهد به پرداخت آن به زن می شود و به محض وقوع عقد، زن مالک آن می گردد. این تعهد، یک دین قانونی بر ذمه مرد است.

آیا سقفی برای تعیین مهریه در زمان عقد وجود دارد؟

بر خلاف تصور عمومی، قانون گذار ایران هیچ سقفی را برای تعیین میزان مهریه در زمان عقد نکاح مشخص نکرده است. زوجین، با توافق و اراده آزاد خود، می توانند هر مقدار مال، اعم از سکه، طلا، وجه نقد، ملک، خودرو یا هر دارایی مشروع دیگری را به عنوان مهریه تعیین کنند. این توافق، در عقدنامه رسمی ثبت می شود و به عنوان یک سند لازم الاجرا، مرد را متعهد به پرداخت آن می کند. از این رو، مهریه هایی با تعداد سکه های بسیار بالا یا ارزش های مالی قابل توجه، از نظر قانونی معتبر و قابل مطالبه هستند.

تفاوت «تعداد تعیین شده» با «سقف ضمانت اجرایی کیفری»

نکته کلیدی که اغلب منشأ سوءتفاهم می شود، تفاوت میان «تعداد مهریه تعیین شده در عقدنامه» و «سقف ضمانت اجرایی کیفری» آن است. زمانی که از «تعداد مهریه تصویب شده» صحبت می شود، معمولاً ذهن افراد به سمت سقف قانونی ای می رود که امکان بازداشت و حبس مرد را در پی عدم پرداخت مهریه فراهم می کند. این سقف، به معنای باطل شدن یا غیرقانونی بودن مهریه های بالاتر نیست، بلکه صرفاً به محدوده خاصی از مهریه اشاره دارد که عدم پرداخت آن می تواند عواقب کیفری برای مرد داشته باشد. به عبارت دیگر، مهریه هر چقدر که باشد، تمام آن دین محسوب می شود، اما ضمانت اجرای حبس، تنها تا یک سقف مشخص اعمال خواهد شد.

قانون فعلی مهریه: سقف ۱۱۰ سکه و الزامات آن

در حال حاضر و تا زمان نگارش این مقاله در سال ۱۴۰۴، قانون حاکم بر مطالبه و اجرای مهریه، همان قانون پیشین است که سقف ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی را به عنوان معیار اصلی ضمانت اجرایی کیفری در نظر می گیرد. درک صحیح این قانون برای هر دو طرف عقد ازدواج ضروری است تا از حقوق و وظایف خود آگاه باشند.

مبنای قانونی: ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده (۱۳۹۱)

ماده ۲۲ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱، مبنای اصلی قانون فعلی مهریه است. بر اساس این ماده، چنانچه مهریه تا سقف ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی باشد، مرد مکلف به پرداخت آن است. در صورتی که مرد توانایی پرداخت یکجای مهریه را نداشته باشد و بتواند «اعسار» (ناتوانی مالی) خود را در دادگاه اثبات کند، دادگاه حکم به تقسیط مهریه خواهد داد. این تقسیط بر اساس توان مالی مرد و شرایط اقتصادی او تعیین می شود.

نکته حائز اهمیت این است که در صورت عدم پرداخت ۱۱۰ سکه مهریه (یا بخش اول اقساط آن) و عدم اثبات اعسار از سوی مرد، زن می تواند تقاضای جلب و بازداشت مرد را از دادگاه نماید. هدف از این ضمانت اجرا، حمایت از حقوق مالی زن و ایجاد پشتوانه ای برای او در طول زندگی مشترک یا پس از آن است. با این حال، حتی در این شرایط نیز، دادگاه تلاش می کند تا با توجه به وضعیت مالی مرد، راه حل های منطقی برای پرداخت مهریه ارائه دهد.

وضعیت مهریه های بالاتر از ۱۱۰ سکه

بسیاری از افراد تصور می کنند که مهریه هایی که از ۱۱۰ سکه فراتر می روند، از نظر قانونی بی اعتبار هستند یا قابل مطالبه نیستند. این باور نادرست است. مهریه هایی که تعدادشان بیش از ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی است، همچنان به عنوان یک «دین» معتبر بر گردن مرد محسوب می شوند و زن حق مطالبه تمامی آن ها را دارد.

تفاوت اصلی در «ضمانت اجرای کیفری» است. به این معنا که پس از پرداخت ۱۱۰ سکه (یا اثبات اعسار در مورد این مقدار)، امکان بازداشت و حبس مرد به دلیل عدم پرداخت مابقی مهریه (مازاد بر ۱۱۰ سکه) منتفی می شود. برای مطالبه بخش مازاد بر ۱۱۰ سکه، زن باید از طریق مراجع حقوقی اقدام کرده و توانایی مالی مرد را برای پرداخت این مبلغ اثبات نماید. این اثبات شامل شناسایی اموال، دارایی ها، حقوق و درآمد مرد است که می تواند منجر به توقیف و فروش آن ها برای پرداخت مهریه شود. بنابراین، گرچه ضمانت اجرای حبس برای مازاد ۱۱۰ سکه وجود ندارد، اما حق مالی زن برای مطالبه تمامی مهریه پابرجا است.

نحوه محاسبه مهریه سکه به نرخ روز

یکی از مسائل مهم در مطالبه مهریه سکه، نحوه محاسبه ارزش آن است. مهریه سکه، همواره بر اساس «نرخ روز» سکه در زمان مطالبه و اجرای حکم محاسبه می شود. این بدان معناست که اگر مهریه مثلاً ۱۰۰ سکه باشد و در زمان عقد، ارزش هر سکه X تومان بوده باشد، اما در زمان مطالبه، ارزش آن به Y تومان رسیده باشد، مرد موظف است ۱۰۰ سکه را به ارزش روز Y تومان پرداخت کند. این امر به دلیل حفظ ارزش واقعی مهریه در برابر تورم و نوسانات اقتصادی است.

برای محاسبه دقیق، می توان از فرمول زیر استفاده کرد:
ارزش کل مهریه = تعداد سکه × قیمت روز هر سکه

قاضی دادگاه، با استعلام قیمت سکه از مراجع رسمی (مانند بانک مرکزی یا اتحادیه طلا و جواهر)، ارزش روز سکه ها را تعیین کرده و حکم پرداخت را بر اساس آن صادر می کند. این موضوع نشان می دهد که نوسانات بازار طلا و سکه، تأثیر مستقیمی بر مبلغ نهایی قابل دریافت یا پرداخت مهریه دارد و زوجین باید از این مسئله آگاه باشند.

مهریه هر چقدر که باشد، تمام آن دین محسوب می شود، اما ضمانت اجرای حبس، تنها تا یک سقف مشخص (در حال حاضر ۱۱۰ سکه) اعمال خواهد شد.

طرح قانون جدید مهریه ۱۴ سکه: وضعیت رسمی و ابهامات

در سال های اخیر، بحث ها و شایعات زیادی پیرامون تصویب «قانون جدید مهریه ۱۴ سکه» مطرح شده است که نگرانی ها و ابهامات فراوانی را در جامعه ایجاد کرده. این بخش به بررسی وضعیت رسمی این طرح و روشن شدن ابهامات می پردازد.

آیا قانون ۱۴ سکه به تصویب نهایی رسیده است؟

پاسخ صریح و قاطع این است: خیر. در زمان نگارش این مقاله (سال ۱۴۰۴)، طرح کاهش سقف ضمانت اجرایی کیفری مهریه از ۱۱۰ سکه به ۱۴ سکه، هنوز به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی نرسیده و ابلاغ نشده است. این طرح در مراحل اولیه پیشنهاد و بررسی در کمیسیون های مجلس قرار دارد و تاکنون به عنوان قانون لازم الاجرا معرفی نشده است. اخبار منتشر شده در این خصوص، عمدتاً بر اساس گمانه زنی ها، طرح های اولیه یا نظرات نمایندگان مجلس در مراحل بررسی بوده و نباید به عنوان قانون قطعی و لازم الاجرا تلقی شود.

بنابراین، تا اطلاع ثانوی و ابلاغ رسمی هرگونه قانون جدید، سقف ۱۱۰ سکه برای ضمانت اجرایی کیفری مهریه همچنان معتبر است و هیچ تغییری در آن ایجاد نشده است. ضروری است که شهروندان برای اطلاع از قوانین، تنها به مراجع رسمی و اخبار موثق اعتماد کنند و از توجه به شایعات پرهیز نمایند.

جزئیات احتمالی طرح ۱۴ سکه در صورت تصویب

با وجود عدم تصویب نهایی، آشنایی با جزئیات احتمالی طرح ۱۴ سکه می تواند به درک بهتر اهداف و رویکردهای قانون گذار کمک کند. لازم به ذکر است که این جزئیات «در صورت تصویب» و با تأکید بر «احتمالی بودن» آن ها مطرح می شوند و ممکن است در روند بررسی تغییر کنند یا اساساً به تصویب نرسند. هدف اصلی از ارائه چنین طرح هایی، کاهش تعداد زندانیان مهریه است که در سال های اخیر به یک معضل اجتماعی تبدیل شده اند.

در این طرح پیشنهادی، سقف ضمانت اجرایی کیفری به ۱۴ سکه کاهش می یابد. این بدان معناست که اگر مردی ۱۴ سکه را بپردازد و یا اعسار خود را نسبت به این مقدار اثبات کند، دیگر به دلیل عدم پرداخت مابقی مهریه (مازاد بر ۱۴ سکه) بازداشت نخواهد شد. اما آیا مهریه بیش از ۱۴ سکه باطل می شود؟ خیر. اصل دین و حق زن برای مطالبه کل مهریه تعیین شده در عقدنامه همچنان پابرجا خواهد بود. تنها تفاوت در نوع ضمانت اجرایی است؛ یعنی برای مبالغ مازاد بر ۱۴ سکه، زن باید از طریق مراجع حقوقی و با اثبات توان مالی مرد اقدام به مطالبه کند، نه از طریق ضمانت اجرای کیفری (حبس).

تأثیر بر عقدهای جاری و گذشته: عطف به ماسبق شدن

یکی دیگر از ابهامات و نگرانی های مهمی که با مطرح شدن طرح ۱۴ سکه ایجاد شد، مسئله «عطف به ماسبق شدن» یا عدم تسری این قانون به عقدهای جاری و گذشته است. اصل کلی در حقوق ایران این است که «قوانین، عطف به ماسبق نمی شوند»، مگر اینکه خود قانون صراحتاً خلاف آن را بیان کند. این اصل به منظور حفظ امنیت حقوقی و ثبات قراردادها وضع شده است.

بر این اساس، اگر قانون ۱۴ سکه به تصویب نهایی برسد، به احتمال زیاد شامل عقدهایی که پیش از تاریخ لازم الاجرا شدن آن منعقد شده اند، نخواهد شد و آن عقود همچنان تحت قوانین زمان خود (یعنی سقف ۱۱۰ سکه) بررسی می شوند. با این حال، بحث های حقوقی پیرامون تأثیر احتمالی قوانین جدید بر «روند اجرای» مهریه های قدیمی، بدون تغییر در «اصل دین»، همواره مطرح است. مثلاً، ممکن است قانون جدید، تنها روش های اجرایی را تغییر دهد، اما اصل مبلغ مهریه را تحت تأثیر قرار ندهد.

در نهایت، برای هرگونه اظهارنظر قطعی در این زمینه، باید منتظر ابلاغ رسمی قانون و دستورالعمل های اجرایی آن از سوی مراجع ذی صلاح ماند. تا آن زمان، عقدهای گذشته با همان سقف ۱۱۰ سکه و الزامات قبلی قابل پیگیری هستند.

مالیات مهریه: آخرین مصوبات و جزئیات

یکی از تحولات مهم حقوقی در حوزه خانواده، به ویژه در ارتباط با مهریه، تصویب قانون مالیات بر مهریه است. این قانون با هدف کنترل مهریه های نامتعارف و ایجاد تعادل مالی در جامعه به اجرا درآمده است.

تصویب مالیات بر مهریه از ابتدای سال ۱۴۰۳

بر اساس مصوبات جدید، از ابتدای سال ۱۴۰۳، مهریه هایی که از سقف مشخصی فراتر می روند، مشمول مالیات می شوند. این اقدام در راستای سیاست های کلان کشور برای منطقی سازی مهریه و جلوگیری از تبدیل آن به ابزاری برای کسب سود نامتعارف صورت گرفته است. پیش از این، مهریه به عنوان یک حق مالی معاف از مالیات در نظر گرفته می شد، اما با توجه به تغییرات اقتصادی و اجتماعی، قانون گذار تصمیم به اعمال مالیات پلکانی بر مهریه های بالا گرفت.

هدف از این قانون، صرفاً کسب درآمد برای دولت نیست، بلکه ایجاد بازدارندگی برای تعیین مهریه های بسیار سنگین و سوق دادن خانواده ها به سمت مهریه های متعارف است. این قانون، بر خلاف طرح ۱۴ سکه، به تصویب نهایی رسیده و لازم الاجرا است.

نرخ های مالیاتی پلکانی مهریه

قانون مالیات بر مهریه، نرخ های پلکانی را برای محاسبه مالیات در نظر گرفته است که میزان آن بر اساس تعداد سکه های مهریه متفاوت خواهد بود. این نرخ ها به شرح زیر است:

• مهریه های از ۱۵ تا ۵۰ سکه: مشمول ۱۰ درصد مالیات.
• مهریه های از ۵۱ تا ۱۰۰ سکه: مشمول ۲۰ درصد مالیات.
• مهریه های بیش از ۱۰۰ سکه: مشمول ۳۰ درصد مالیات.

نکته مهم این است که مهریه های تا ۱۴ سکه تمام بهار آزادی، از پرداخت هرگونه مالیات معاف هستند. این معافیت، نشان دهنده رویکرد قانون گذار به مهریه متعارف و تلاش برای حمایت از بنیان خانواده های تازه تشکیل شده است. در جدول زیر، خلاصه ای از نرخ های مالیاتی مهریه ارائه شده است:

تعداد سکه مهریه	نرخ مالیات
تا ۱۴ سکه	معاف از مالیات
۱۵ تا ۵۰ سکه	۱۰ درصد
۵۱ تا ۱۰۰ سکه	۲۰ درصد
بیش از ۱۰۰ سکه	۳۰ درصد

مسئول پرداخت مالیات و زمان آن

مسئولیت پرداخت مالیات مهریه، بر عهده «زوجه» (خانم) به عنوان دریافت کننده مهریه است. این تصمیم منطقی به نظر می رسد، زیرا مهریه یک دارایی است که به زن منتقل می شود و بر اساس اصول مالیاتی، شخصی که منتفع می شود، مسئول پرداخت مالیات مربوط به آن است.

زمان پرداخت مالیات نیز هنگام اجرای سند و دریافت مهریه است. دفاتر ثبت اسناد رسمی و مراجع قضایی، موظف هستند قبل از ثبت نهایی انتقال مهریه یا صدور اجراییه، از زوجه گواهی پرداخت مالیات یا گواهی معافیت مالیاتی را مطالبه کنند. بدون ارائه این گواهی، مراحل قانونی مربوط به دریافت مهریه ممکن است با مشکل مواجه شود. این سازوکار تضمین می کند که فرآیند مطالبه و پرداخت مهریه، کاملاً شفاف و بر اساس قوانین مالیاتی کشور انجام پذیرد. در صورتی که زوجه قادر به پرداخت یکجای مالیات نباشد، می تواند با مراجعه به اداره امور مالیاتی، درخواست تقسیط نماید.

فرآیند مطالبه و پرداخت مهریه

مطالبه مهریه، فرآیندی حقوقی است که می تواند از طریق دو مسیر اصلی، یعنی اداره اجرای ثبت و دادگاه خانواده، پیگیری شود. هر یک از این روش ها دارای مراحل، مزایا و معایب خاص خود هستند که در ادامه به تفصیل توضیح داده می شوند.

مطالبه مهریه از طریق اداره اجرای ثبت

یکی از رایج ترین روش های مطالبه مهریه، اقدام از طریق اداره اجرای ثبت اسناد رسمی است. این روش معمولاً زمانی انتخاب می شود که مهریه در سند رسمی ازدواج ثبت شده باشد و به صورت «عندالمطالبه» باشد. برای شروع فرآیند، زوجه باید به دفترخانه ازدواجی که عقد در آنجا ثبت شده مراجعه کرده و تقاضای صدور اجراییه مهریه را نماید.

مزایا:

• سرعت بیشتر: در مقایسه با فرآیند طولانی دادگاه، مطالبه از طریق ثبت، معمولاً سریع تر به نتیجه می رسد.
• عدم نیاز به اثبات اعسار اولیه: در این روش، نیازی به اثبات اعسار یا عدم اعسار مرد در مراحل اولیه نیست.
• امکان توقیف اموال: پس از صدور اجراییه، امکان توقیف اموال منقول و غیرمنقول مرد (مانند حساب بانکی، حقوق، خودرو، ملک) فراهم می شود.

معایب:

• هزینه های دادرسی اولیه: ممکن است هزینه هایی برای صدور اجراییه و مراحل اداری وجود داشته باشد.
• محدودیت ها: اداره ثبت تنها در صورتی می تواند به پرونده رسیدگی کند که اموالی از مرد برای توقیف شناسایی شود. در صورت عدم شناسایی اموال یا درخواست اعسار از سوی مرد، پرونده به دادگاه خانواده ارجاع می شود.

مراحل و مدارک لازم:

1. مراجعه زوجه یا وکیل قانونی به دفترخانه محل ثبت عقد.
2. درخواست صدور اجراییه مهریه.
3. ارائه اصل و کپی عقدنامه و کارت ملی زوجه.
4. پس از صدور اجراییه، زن باید آن را به اداره اجرای ثبت اسناد رسمی ارائه دهد.
5. در صورت شناسایی اموال، اداره ثبت اقدام به توقیف و مزایده آن ها برای پرداخت مهریه می کند.

مطالبه مهریه از طریق دادگاه خانواده

در صورتی که مطالبه مهریه از طریق اداره اجرای ثبت به نتیجه نرسد (مثلاً به دلیل عدم شناسایی اموال یا درخواست اعسار از سوی مرد) یا مهریه به صورت «عندالاستطاعه» تعیین شده باشد، زوجه باید از طریق دادگاه خانواده اقدام کند.

موارد ارجاع به دادگاه:

• عدم امکان توقیف اموال مرد از طریق اداره ثبت.
• درخواست اعسار (ناتوانی مالی) از سوی مرد.
• مهریه عندالاستطاعه باشد و زن نیاز به اثبات توانایی مالی مرد داشته باشد.

مراحل و مدارک لازم:

1. تقدیم دادخواست مطالبه مهریه به دادگاه خانواده از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی.
2. ضمیمه کردن اصل و کپی عقدنامه و مدارک هویتی.
3. پرداخت هزینه های دادرسی.
4. برگزاری جلسات دادرسی و ارائه دفاعیات طرفین.
5. در صورت اثبات حقانیت زن، دادگاه حکم به پرداخت مهریه صادر می کند.
6. در صورت درخواست اعسار از سوی مرد، دادگاه به آن رسیدگی و در صورت پذیرش، حکم تقسیط صادر خواهد کرد.

تفاوت مهریه عندالمطالبه و عندالاستطاعه

نوع تعیین مهریه در عقدنامه، تأثیر بسزایی در نحوه و سهولت مطالبه آن دارد:

• مهریه عندالمطالبه: این نوع مهریه به این معناست که زن می تواند «به محض وقوع عقد» آن را مطالبه کند. در این حالت، مرد موظف به پرداخت مهریه است، مگر اینکه بتواند در دادگاه ثابت کند که توانایی مالی لازم برای پرداخت یکجای آن را ندارد (اعسار). در صورت عدم اثبات اعسار و عدم پرداخت، امکان بازداشت مرد (تا سقف ۱۱۰ سکه) وجود دارد. اغلب مهریه ها به این صورت تعیین می شوند.
• مهریه عندالاستطاعه: در این نوع مهریه، مطالبه آن منوط به «اثبات توانایی مالی مرد توسط زن» است. یعنی زن باید در دادگاه ثابت کند که مرد دارای اموال و دارایی کافی برای پرداخت مهریه است. این فرآیند مطالبه را برای زن دشوارتر می کند، زیرا بار اثبات بر عهده اوست. در مهریه عندالاستطاعه، ضمانت اجرای کیفری (حبس) برای مرد وجود ندارد، حتی اگر توان مالی داشته باشد و از پرداخت خودداری کند.

دادخواست اعسار و امکان تقسیط مهریه

«اعسار» به معنای ناتوانی مالی فرد در پرداخت بدهی های خود است. در مورد مهریه، اگر مرد توانایی پرداخت یکجای مهریه را نداشته باشد، می تواند دادخواست اعسار خود را به دادگاه تقدیم کند. این دادخواست باید به همراه مدارک و مستنداتی باشد که عدم توانایی مالی مرد را ثابت می کند، مانند گواهی عدم کسر حقوق کافی، لیست اموال، وضعیت بیکاری یا بیماری و غیره.

در صورتی که دادگاه، پس از بررسی مدارک و شهادت شهود، اعسار مرد را تأیید کند، حکم به «تقسیط مهریه» صادر خواهد کرد. در این حالت، مبلغ مهریه به صورت اقساط ماهانه یا دوره ای و بر اساس توان مالی مرد تعیین می شود. دادگاه با در نظر گرفتن عواملی مانند درآمد مرد، هزینه های زندگی، تعداد افراد تحت تکفل و سایر تعهدات مالی، میزان و زمان بندی اقساط را مشخص می کند. لازم به ذکر است که حتی پس از تقسیط، در صورت عدم پرداخت سه قسط متوالی مهریه، زن مجدداً می تواند تقاضای جلب و بازداشت مرد را (تا سقف ۱۱۰ سکه) از دادگاه نماید.

مدت زمان پرداخت مهریه پس از ابلاغ اجراییه از طریق دادگاه، معمولاً یک ماه است. در این بازه زمانی، زوج می تواند مهریه را به صورت کامل پرداخت کند یا دادخواست اعسار خود را تسلیم دادگاه نماید. در صورت عدم اقدام در این مدت، زن می تواند تقاضای حکم جلب مرد را داشته باشد. اگر دادخواست اعسار پذیرفته شود، زوج موظف به پرداخت اقساط منظم است و در صورت تأخیر در پرداخت سه قسط، زن می تواند مجدداً حکم جلب او را دریافت کند.

یکی از نکات مهم در این فرآیند، بحث «ملائت» مالی است. ملائت در حقوق به توانایی فرد در پرداخت بدهی های خود اشاره دارد و مبنای تصمیم گیری بسیاری از دعاوی مالی است. این مفهوم در ارزیابی توانایی مالی زوج، به ویژه در پرونده های مهریه و نفقه، اهمیت پیدا می کند و دادگاه بر اساس آن تصمیمات لازم را اتخاذ می نماید.

نتیجه گیری

آگاهی از قوانین و مقررات مربوط به مهریه، برای تمامی افراد جامعه، از زوجین در آستانه ازدواج تا کسانی که درگیر مسائل حقوقی خانواده هستند، از اهمیت حیاتی برخوردار است. در این مقاله به صورت مفصل به بررسی ابعاد مختلف «تعداد مهریه تصویب شده» پرداختیم و تلاش کردیم تا ابهامات موجود را برطرف کنیم. خلاصه مهمترین نکات این است که در حال حاضر، قانون گذار هیچ سقفی برای تعیین اصل مهریه در عقدنامه قائل نشده و زوجین می توانند هر مقداری را توافق کنند. سقف ۱۱۰ سکه تمام بهار آزادی، صرفاً به «ضمانت اجرای کیفری» (امکان بازداشت مرد) برای عدم پرداخت مهریه اشاره دارد.

موضوع «قانون جدید مهریه ۱۴ سکه» که در رسانه ها مطرح شده، هنوز به تصویب نهایی مجلس شورای اسلامی نرسیده و ابلاغ نشده است. بنابراین، تا زمان نگارش این مقاله، قانون ۱۱۰ سکه همچنان معتبر است. در خصوص مالیات مهریه، از ابتدای سال ۱۴۰۳ مهریه های بالاتر از ۱۴ سکه مشمول مالیات پلکانی می شوند که مسئولیت پرداخت آن بر عهده زوجه است. فرآیند مطالبه مهریه نیز می تواند از طریق اداره اجرای ثبت یا دادگاه خانواده پیگیری شود که هر یک مراحل و الزامات خاص خود را دارند. با توجه به پیچیدگی های حقوقی و تغییرات مستمر قوانین، توصیه اکید می شود که در تمامی مراحل مربوط به مهریه، از مشاوره حقوقی تخصصی با وکلای خانواده بهره مند شوید تا از حقوق قانونی خود مطلع شده و از مشکلات احتمالی جلوگیری کنید.